கடவுளும் கார்பனும்



புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகிப்
பல் விருகமாகிப் பறவையாய்ப் பாம்பாகிக்
கல்லாய் மனிதராய்ப் பேயாய்க் கணங்களாய்
வல் அசுரர் ஆகி முனிவராய்த் தேவராய்ச்
செல்லாஅ நின்ற இத் தாவர சங்கமத்துள்

எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன், எம்பெருமான்
மெய்யே உன் பொன் அடிகள் கண்டு இன்று வீடு உற்றேன்
உய்ய என் உள்ளத்துள் ஓங்காரமாய் நின்ற
மெய்யா விமலா விடைப்பாகா வேதங்கள்
ஐயா எனவோங்கி ஆழ்ந்து அகன்ற நுண்ணியனே




மேற்கண்ட இந்த திருவாதவூரர் என்கிற மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகப் பாடல், நான்கே வரிகளில் கூறுவது பரிணாம வளர்ச்சி தத்துவத்தை. மணிவாசகரின் காலம் எது என்பது இன்றும் சிக்கல் நிறைந்ததாகவே இருக்கிறது. ஆனாலும் இதுவரை கிடைத்துள்ள சான்றுகள் மூலம் மாணிக்க வாசகர் வாழ்ந்த காலம் கி.பி. ஒன்பதான் நூற்றாண்டு என்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது 700-850 என்று வைத்துக்கொள்ளலாம். சரி இப்போது 2009க்கு வருவோம். இந்த் ஆண்டு,1809ல் பிறந்த Charles Darwinன் 200வது பிறந்த ஆண்டாகவும், 1859ல்அவர் வெளியிட்ட Origin of Speciesன் 150வது ஆண்டு பூர்த்தியானதையும் வேறு எங்கு கொண்டாடுகிறார்களோ இல்லயோ இங்கு இங்கிலாந்தில் இதற்காக சிறப்பு விழா, தொலைகாட்சி ஆவணப்படங்கள், வெளீயிடுகள் என கொண்டாடுகிறார்கள்.

அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் பல மனிதனுடை வாழ்கையை மாற்றியிருந்தாலும், டார்வினின் இயற்கை தேர்வுத் தத்துவம் (Natural Selection) பல அரசியல் கொள்கைகள், இனவேறுபாடு காரணமாக பல்லாயிரக்கணக்கானோர் உயிர் பலிக்கும், ஆதாரமாக இருந்ததே அது இத்தனை வருடங்கள் தாண்டியும் இன்றும் அது முக்கியமானதாக கருதப்படுகிறது. மேலே நான்கே வரிகளில் மாணிக்கவாசகர் டார்வினுக்கு அயிரமாண்டுகள் முன்பே சொல்லிவிட்டுப் போனதுதான். ஆனால் என்ன திருவாதவூரர் தான் எழுதிய அந்த பாடலை நிரூபிப்பதற்காக, கப்பல் ஏறி தேசாந்திரமாக சென்று ஆயிரக்கணக்கில், இலைகளையும், பூச்சிகளையும், பறவைகளையும், ஏலும்புகளையும் 20 வருடமாக சேகரிக்கவில்லை என்பதே வித்யாசம். அறிவியலுக்கு தொட்டு, பார்த்து, உணரக் கூடிய அதாரங்கள் மிக அவசியம் அதை டார்வின் மிகவும் கஷ்டப்பட்டு சேகரித்தார். மாணிக்கவாசகரோ, ஆத்ம பூர்வமாக உணர்ந்ததால், நரியை பரியாக மாற்றி, ஆண்டவனையே பிட்டுக்கு மண் சுமக்க வைத்து, பின்பு எல்லோரும் பார்க்க ஈசனுள் மறைந்தார், என்பது சரித்திரம்.

இது சைவ சிந்தனை என்றால் வைணத்தில் பெரியாழவாரின் நான்காம்பத்து திருமொழியில் (பா:420)

தேவுடைய மீனமாய் ஆமையாய் ஏனமரி குறளும் ஆகி
மூ-உருவில் இராமனாய்க் கண்ணனாய்க்
கற்கியாய் முடிப்பான் கோயில்

என்று இந்த பரிணாம வளர்ச்சியை திருமாலின் தசாவதாரமாக சொல்லுகிறது. முதலில் மீன், ஆமை, பன்றி, நர-சிங்கம் , குள்ள மனிதன், பல் வேறு நிலைப் பட்ட மனிதன் என்பதே அது. ஏதோ உண்மையைக் கண்டுணர்ந்த பண்டைய இந்தியர்கள் உருவகப் படுத்தி புனைந்த புராணங்கள் வெறும் கற்பனையானதா?

சிந்தனைக்கு:

Peter Stein said: "In the internet nobody know you are a dog"

George Orwell said: " All animal are equal but some animals are more equal than others"

3 comments:

துளசி கோபால் said...

அதென்ன திவாதவூர்?

வெறும் வாதவூர் இல்லையா? The வாதவூரா?

எல்லாத்தையும் நாம் 'அன்றே' சொல்லிவச்சோம். இல்லே?

கிவியன் said...

வாங்க துளசி,

இந்திய விஜயம் முடிஞ்சு வந்தாச்சா?

இதுக்குதான் டீச்சர் வேணும்கிறது. அது திருவாதவூரர் தான் அது எப்படியோ தி-வாதவூரரா ஆயிடுச்சு. திருத்திட்டேன்.

சின்ன அம்மிணி said...

நானெல்லாம் வாதவூரார் கட்சிதான். வெறுமனெ பிறப்பறுக்கும் பிஞ்ஞகன் பெய்கழல்கள் பற்றிக்கொள்வதோடு சரி. டார்வின் பத்தி ரொம்ப யோசிக்கறதில்லை.